THE FORTUNATE SONS ZIJN EEN TRIBUTE BAND VAN KLASSE FORMAAT!

Afgelopen vrijdag stond de enige echte tribute band van C.C.R, The Fortunate Sons, in de Vorstin. Het podiumcafé stond stampvol verwachtingsvolle bezoekers die een heerlijke muziekavond wilden beleven. Al bij de eerste noot was het duidelijk: de bezoekers zouden getrakteerd worden op echte gouden ouden. Lees de recensie hier!

Creedence Clearwater Revival heeft bijzondere en bijna ontelbare klassiekers op zijn naam staan als ‘Proud Mary’ en ‘Have You Ever Seen The Rain’. Niet alleen de nummers zullen velen bekend in de oren klinken ook de karakteristieke sound in de nummers is onmiskenbaar van C.C.R.

De Vorstin heeft al meerdere keren een tribute band mogen ontvangen. Vrijdag was het de beurt aan The Fortunate Sons, bestaande uit zanger en gitarist Toon Eppink, bassist Ipo van Drooge en op drums Marco Oonincx. Deze mannen brachten een weergaloze ode aan de muziek van C.C.R. Qua stemgeluid en het samenspel van de band doen ze niet onder voor de originele band en de beste frontman himself, Mr. John Fogerty. Met een biertje in de hand gingen de mannen er, zoals ze zelf zeiden, ‘een feestje van maken in De Vorstin!’ In een strak tempo kwamen er wel meer dan 28 nummers voorbij. Heerlijk om eens zoveel mooie nummers zo goed gespeeld achter elkaar te horen.

Bekende hits als ‘Born On The Bayou’, ‘Who’ll Stop The Rain’, ‘Bad Moon Rising’, ‘I put A Spell On You’ en natuurlijk ‘Fortunate Son’ passeerden de revue. De mensen in het publiek genoten overduidelijk van deze muzikale reis. Een reis waar zelfs de oude moves uit de kast werden gehaald en even heerlijk los werd gegaan op de dansvloer voor het podium. De band kreeg het publiek bij sommige nummers zover om uit volle borst mee te zingen en zo even terug in de tijd te stappen.

Een absolute traktatie waren de verschillende solo’s die de mannen op het podium ten gehore brachten. De lichtshow die hierbij werd verzorgd door  medewerkers van de Vorstin zorgde voor een extra dimensie. Toon Eppink en bandleden zongen en speelden vol overgave. Waarbij velen misschien toch wel dachten ‘I should have learned to play the guitar.’ Meer dan anderhalf uur stonden de mannen op het podium waarbij zelfs nog een toegift in de vorm van ‘Proud Mary’ werd gegeven. De gemiddelde publieksleeftijd lag iets hoger maar dit weerhield veel jongeren er niet van om ook naar goede muziek te komen luisteren. Voor velen kwam het einde zeker veel te vroeg in het volgestroomde muziekcafé.

Wil je nog een keer een leuke coverband avond in de Vorstin beleven, op vrijdag 17 mei a.s. vindt de voorronde van Clash Of The Coverbands plaats in de Vorstin.

Check Facebook Podium de Vorstin voor foto’s en tekst van dit optreden!

Tekst: Larissa Lambooij 

Fotograaf: Tom Baetsen

SANDRA VAN NIEUWLAND SCHITTERT IN PODIUM DE VORSTIN

Zaterdag 6 april jl. stond Sandra van Nieuwland met haar band voor een uitverkochte zaal in de Vorstin te Hilversum. Deze The Voice kandidaat van 2012 trok veel bezoekers en trad dit weekend zelfs twee keer achter elkaar op in de Vorstin.

De avond werd geopend door zanger Ivar, ook een The Voice kandidaat, en zijn gitarist. Zij trakteerden de bezoekers in de tot de nok toe gevulde zaal op een aantal bekende covers. Om 21.15 uur was het dan  zover en kon iedereen, na Sandra van Nieuwland wekenlang op de tv gevolgd te hebben, haar eindelijk in levende lijve aanschouwen. Onder begeleiding van een zevenkoppige band, waaronder een trompettist en saxofonist, begon Van Nieuwland aan een muzikale reis waarin ze vele klassiekers maar ook een aantal eigen nummers ten gehore bracht. Ze zong met overgave, passie en bovenal loepzuiver, een vergelijking met Adele, Amy Winehouse en Duffy is snel gemaakt.

 

Veel nummers van haar album And More zoals ‘Jolene’, ‘Beggin’ en ‘Ben’ kwamen voorbij, afgewisseld met solo’s van de in topvorm verkerende band. Uiteraard ontbrak het alom bekende ‘Keep Your Head Up’ van Ben Howard, waarmee Sandra onlangs nog een hoge positie in de Nederlandse hitlijsten behaalde, niet. Van Nieuwland’s oude  jazz/popcombo Applethree begeleidde haar met contrabas en jazz gitaar bij nummers als ‘Brand New Key’ en ‘Diamonds Are a Girl’s Best Friend’. Als een doorgewinterde performer bespeelde Sandra het publiek, dat werd opgezweept maar vooral getrakteerd op een unieke stem. Van Nieuwlands vertolking van ‘Time in a Bottle’ van Jim Croce onder begeleiding van een akoestische gitaar bracht het publiek in vervoering.

 

Het optreden werd met de nummers ‘Venus’ en ‘Jungle Drum’ tot een spectaculair einde gebracht. Het bleef niet bij één toegift en als klap op de vuurpijl haalde Van Nieuwland ook nog een gelukkige man op het podium die zijn vriendin een aanzoek deed. Na een volmondig JA werd het concert voor velen, zoals Van Nieuwland duidelijk wilde maken met het nummer ‘A Night Like This’: onvergetelijk. Sandra van Nieuwland stond behalve op deze uitverkochte zaterdagavond ook afgelopen vrijdag in de Vorstin. Met een repertoire van covers en eigen nummers, waarin jazz en pop de belangrijkste ingrediënten zijn, heeft Sandra van Nieuwland bewezen wat ze in haar mars heeft. De fans van Sandra van Nieuwland zullen haar zeker blijven volgen. Kortom, weer een geslaagde avond in de Vorstin waarvan er nog vele zullen volgen!

 

Tekst: Larissa Lambooij

 

PREMIERE TIJDMASJIEN IS EEN UITVERKOCHTE HIT!

Vrijdag 29 maart was het zover, de première avond van TIJDMASJIEN! Dit jaren zeventig en tachtig muziekspektakel is van dezelfde hand als van de makers van Soulfood. Binnen no time was de avond uitverkocht en kon het publiek genieten van hits uit de jaren 70 en 80. TIJDMASJIEN is een absolute aanrader voor iedereen die met of zonder fluorescerende kleding uit zijn stekker wilt gaan!

Vanaf 21.30u kon het Vorstin publiek een kijkje nemen bij deze nieuwe avond. Het zou een heerlijke en gezellige dansavond worden voor jong en oud. Al snel stond het podium vol dansende feestvierders getooid met door de Vorstin uitgedeelde glow in the dark kettingen en armbandjes. Gelukkig zal Tijdmasjien vanaf nu 1x in de twee maanden in de Vorstin voorbij komen. De muziek voert je mee naar de geweldige tijden van de jaren 70 en 80, soms kwamen er zelfs  hits uit de jaren 50 en 60 voorbij. Zoals bijvoorbeeld Elvis met zijn Hound Dog en Chubby Checker’s The Twist.

Bij de jaren 80 denk je vaak aan films als The Breakfast Club en Pretty in Pink. Met bijbehorende muziek van David Bowie, The Smiths, Michael Jackson, Blondie tot Bon Jovi. De ten gehore gebrachte muziek was een mix van Pop & Synth-Disco, New Wave & New Romantics, Ska & Punk & Rock, Nederpop & Hiphop, Glamrock & Hardrock, Surf & Reggae, Beat & Soul en Rock & Roll! De groten der groten werden gedraaid wat tot veel herkenning leidde bij het swingende publiek Het was duidelijk dé avond van de jaren 80, bezoekers gekleed à la 1980 kregen zelfs gratis toegang!

De DJ’s van de avond, DJ Hell.nl en DJ Danny Diamond, brachten afwisselend het publiek in extase. De avond kende zelfs een aantal wedstrijden, van airguitar tot hoela dansen waarbij verschillende LP’s konden worden verdiend. Iedereen was in een geweldige mood, het maakte niet uit hoe gek je danste, je was toch even terug in de tijd. Het publiek ging nog tot de late uurtjes door op de vele hits die de jaren 70 en 80 ons brachten. Zoals de Simple Minds al zongen, don’t you forget about me! Met zo’n geslaagde avond zal het publiek Tijdmasjien zeker niet snel vergeten! Hou de Vorstin site in de gaten voor de volgende Tijdmasjien!

Tekst: Larissa Lambooij

INTERVIEW MET THE GATHERING DOOR LARISSA LAMBOOIJ

Interview met The Gathering, De Vorstin, 22 februari

The Gathering: ‘onze eigen stem, onze eigen muziek, dat is The Gathering’

The Gathering vermaakt fans al meer dan twintig jaar met hun muziek. Van de begin- periode waar de band vooral metal speelde tot een hedendaagse stroming die zij het beste omschrijven als triprock. Een mengeling van melodieuze harde maar ook zachtere muziek. De mooie en indringende stem van de Noorse zangeres Silje Wergeland heeft de band een nieuw geluid meegegeven. The Gathering trad vrijdag 22 februari jl. op in podium De Vorstin te Hilversum. Hun nieuwe CD ‘Disclosure’ is in 2012 uitgekomen. Voor De Vorstin maakten drummer Hans Rutten en zangeres Silje Wergeland tijd voor een interview.

 

• Voor de mensen die jullie nog niet kennen, kunnen jullie iets over de band vertellen, hoe zijn jullie begonnen?

Hans: We zijn een lange tijd geleden begonnen, 25 jaar geleden om precies te zijn. Als metal band gestart, misschien wel death-metal of beter gezegd doom-metal. Doomisch, een beetje symfonische metal muziek. We waren nog jong.

Silje: We zijn nog steeds jong!

Hans: 25 jaar geleden hebben we een album opgenomen en speelden veel in het buitenland, o.a. in Zuid-Amerika, Argentinië en Israel. Op een bepaald moment zijn we afgestapt van de doom-metal vocals, het hoorde niet meer bij ons. Daarna een nieuw album gemaakt met een nieuwe zanger, maar dat werd niet goed ontvangen. Het werkte gewoon niet met onze muziek. We hebben toen een periode vrij genomen.

 

• Wat hebben jullie toen gedaan?

Hans: Veel nummers geschreven en gezocht naar een goede vocalist. We vonden Anneke van Giersbergen en hebben met haar 6 albums gemaakt. De hele wereld gezien en een top 40 hit gehad in Nederland.

  

• Met welk nummer?

Hans: Met Strange Machines. Daarna zijn we weer de studio in gegaan en hebben later in Noord- en Zuid-Amerika opgetreden. In 2007 stapte Anneke uit de band en vonden het moeilijk haar als frontvrouw te verliezen.

 

• Was dat een moeilijke periode?

Hans: Na 13 jaar was dat best moeilijk maar we hebben gewoon weer nummers geschreven en zijn op zoek gegaan naar een nieuwe zanger.

Silje: Ja!

Hans: We waren alweer begonnen aan een nieuw album met vocalen maar we hadden geen idee hoe we er een goed album van konden maken. Het touren hadden we even van ons afgezet. We vonden dat het tijd was om na een aantal jaar een goed album te maken. Met Silje  viel alles op zijn plek.

 

• Wisten jullie al wie Silje was?

Hans: Nee.

Silje: Nog niet.

 

• Hoe zijn jullie bij elkaar gekomen?

Hans: Via het internet, via e-mail. Wat we van haar hadden gehoord vonden we heel goed. Wij stuurden demo’s op en zij zond ons nummers terug.

Silje: We waren wel met 5, 6 nummers tegelijk bezig.

Hans: Op een bepaald moment was het okay, en voelde weer echt als een band. We begonnen al snel het oude materiaal te spelen.

Silje: Na een paar maanden hadden we al veel nummers klaar.

Hans: In augustus zijn we de drums gaan opnemen. Het was een heftige en intensieve tijd, in 2008.

 

 

• En jij bent uit een andere band gekomen, Silje?

Silje: Ja, ik kom uit Noorwegen, mijn oude band ook. We dachten om een pauze in te lassen, ik wilde iets heel anders. En toen waren deze gasten op zoek naar een zanger, het was een perfecte fit.

Hans: Ook op het persoonlijke vlak.

Silje: In een band moet het professioneel en persoonlijk goed lopen. Of we eindigen als Slayer, waar Dave Lombardo de aankomende tour niet met de rest van de band meereist.

Hans: Niet iedereen vindt Slayer leuk…..

 

• Vorig jaar is jullie nieuwe CD ‘Disclosure’ uitgekomen, hoe is dit tot stand gekomen?

Silje: Deze CD was echt een product van het elkaar goed kennen. Samen hebben we alles, op verschillende manieren tot stand gebracht. Ik heb op Disclosure ook de vocals gemaakt, omdat we niet wisten wie er precies wat ging zingen.

Hans: Het was een project van ons allen, de tijd nemen en gewoon lekker schrijven. Alles was meer uitgebalanceerd.

Silje: We hebben het niet afgeraffeld. Bij de voorlaatste CD, ‘The West Pole’, was alles nog heel geheim. We wilden eerst mij als zanger naar voren brengen voordat de nummers uitkwamen. Nu was het veel meer relaxed, we hoefden niets te bewijzen.

 

• Hoe reageerden de fans op jullie nieuwe muziek?

Hans: We hebben goede reviews gehad.

 

• Hebben jullie een grote tour gedaan nadat jullie ‘Disclosure’ uitgebrachten?

Silje: Vorig jaar was een avontuurlijk jaar voor velen van ons. Ik heb een baby gekregen, een maand voordat het album uitkwam. Dus was het een beetje moeilijk een grote tour te doen. We hebben toch besloten het album uit te brengen en even met de tour te wachten.

 

 

• Staat er een grote tour in de planning?

Hans: Dat is moeilijk te organiseren. Omdat we ons eigen werk en zijprojecten hebben zijn we niet een 100%  professionele band. Het is lastig om alle agenda’s met elkaar af te stemmen.

 

• Als jullie op tour gaan, waar zou deze jullie brengen?

Hans: We denken dit jaar nog te touren in Europa. Misschien volgend jaar in Zuid-Amerika.

 

• Hoe zouden jullie de muziek die jullie maken omschrijven?

Hans: We hebben veel verschillende invloeden in onze muziek.

Silje: Het is niet echt metal muziek, maar je hoort wel metal- invloeden.

 

• Wat is jullie een favoriete nummer op het album?

Silje: Ik heb er meerdere: ‘The Heroes for Ghosts’ was één van de eerste nummers die we hebben uitgebracht. En het nummer ‘I Can See For Miles’, deze is vooral experimenteel.

 

• Houden jullie op het podium vast aan een bepaalde setlist?

Hans: Ja, vooral nummers van het nieuwe album.

Silje: We spelen zeven nieuwe nummers, maar ze zijn heel lang, 8 tot 11 minuten.

Hans:  En daarnaast oude nummers die duidelijk passen bij de nieuwe.Maar ook wel rock nummers, het is niet alleen experimenteel. Het moet wel bij de atmosfeer passen die we willen creëren.

 

• Waar komt de naam The Gathering vandaan?

Hans: The Gathering komt uit een zin in de film Highlander, een vriend kwam hiermee.

 

 

• Jullie hadden het over optreden in het buitenland, waar treden jullie het liefst op?

Hans: In bijvoorbeeld Zuid-Amerika is de atmosfeer in het publiek helemaal anders. Ze zijn daar erg enthousiast, maar ik vind het overal leuk om op te treden.

Silje: Europa is geweldig, maar Europeanen kunnen wat stijver zijn. Buiten Europa is ook super.

 

• Hebben jullie altijd geprobeerd een aparte sound neer te zetten met The Gathering?

Silje: Voor mij is het echt dat ik altijd avontuurlijk probeer te zijn. Ik wil mezelf niet de hele tijd herhalen. Iron Maiden kan dit doen, elke keer hetzelfde album opnemen The Gathering is anders, wij willen nieuwe wegen inslaan en telkens iets nieuws proberen. Je weet nooit wie of wat er om de hoek komt kijken.

 

• Hebben jullie een band die jullie inspireert of heeft geïnspireerd?

Hans: Heel veel. Vooral veel oude en nieuwe Engelse bands als Slowdive en de band Cocteau Twins uit Schotland. Maar ook Canadese bands als Rush zijn een inspiratiebron.

 

• Kunnen jullie zeggen dat jullie sound internationaal is dat een breed publiek aanspreekt?

Hans: Ja, ik denk dat dit wel waar is.

 

• Denken jullie dat dit een belangrijk aspect is van de band?

Hans: We zijn een soort crossover band en hebben veel genres in ons repertoire. The Gathering is niet alleen metal of death-metal. We maken gebruik van verschillende stijlen als pop, symfonisch, oude stijlen, nieuwe stijlen, het is een mix van de jaren zeventig, tachtig en negentig. Er zijn verschillende elementen van andere bands in onze muziek vertegenwoordigd maar het is ook gewoon The Gathering, met onze eigen stem en onze eigen muziek. 

 

 

• Wat is jullie favoriete album tot nu toe?

Hans: Ik vind het laatste album erg goed, “Disclosure”.

Silje: Ik ook. Iedereen zegt dat en het is veel beter dan het album ‘The West Pole’. Ik denk niet dat dat een slecht album was maar we waren wel wat gedesoriënteerd toen.

Hans: Dit album is goed gebalanceerd.

 

• Is dit album persoonlijker?

Hans: Ja.

Silje: Zeker.

 

• Hebben jullie nog dromen voor de aankomende tijd?

Silje: Veel meer muziek maken en meer muziek spelen.

Hans: Spelen in Nederland en Europa.

 

• Misschien een grote tour in het verschiet?

Hans: Misschien, maar dit (De Vorstin) is ook een geweldige plek om op te treden. Erg goed, een mooie sound en aardige mensen.

 

• Als een internationale band zou vragen of jullie in het voorprogramma willen staan, zouden jullie dat doen?

Silje: Absoluut!

Hans: Als het mogelijk is wel, maar dat is erg moeilijk.

Silje: Natuurlijk is het mogelijk. Als Radiohead ons zou vragen zouden we dat doen.

Hans: Dat zou geweldig zijn.

   

• Als jullie optreden proberen jullie jezelf dan altijd op een bepaalde manier neer te zetten?

Silje: Muziek spelen en een geweldige tijd hebben.

Hans: We hebben altijd een geweldige tijd op het podium, maar het is ook hard werken.

 

• Heeft dat ook te maken met het publiek?

Silje: Ja, natuurlijk. Een paar jaar geleden traden we in Mexico op. We hadden veel vluchten achter de rug en moesten dealen met verschil in hoogten, maar het publiek gaf zoveel terug, dat was erg inspirerend.

 

• Treden jullie liever voor een klein of voor een groot publiek op?

Silje:We hebben vaak voor een groot publiek gestaan, maar bij een kleiner publiek heb je veel meer contact met mensen. En vaak als we in Nederland optraden kon je merken aan het publiek dat ze echt aan het luisteren waren en alleen oor/oog hadden voor de muziek die we maken. Dat was geweldig.

 

• Wat gaan jullie hierna doen?

Silje: We hebben nog een aantal optredens in de planning staan (Eindhoven, Bergen op Zoom, Emmen en het Durbuy Rock Festival in België).

 

• Zien we jullie nog dit jaar terug tijdens een grotere tour?

Silje: Misschien in de herfst.

Hans: Ik hoop het zeker.

 

Interview door: Larissa Lambooij

 

 

 

FANS SMULLEN VAN THE GATHERING IN DE VORSTIN!

Al meer dan twintig jaar maakt de band The Gathering muziek en hebben zij inmiddels  vele cd’s op hun conto staan. De uit Oss afkomstige 5-koppige band is in 1989 opgericht en heeft verschillende bezettingen gehad. Ook de muziek is veranderd, van metal naar een mix van postrock, triprock, ambient en metal. Dit maakt hun sound tot een bonte mengelmoes waar fans van smullen.

 

Vorig jaar is het nieuwe album Disclosure uitgekomen. Goed ontvangen maar door persoonlijke redenen was de band niet tot een volle tour gekomen. Gelukkig is de band sinds begin van dit jaar bezig met een kleine tour. Op vrijdag 22 februari was de Vorstin aan de beurt en kon The Gathering hun nieuwe en oude materiaal in de grote zaal ten gehore brengen. Nadat zangeres Anneke van Giersbergen in 2008 de band verliet heeft de Noorse Silje Wergeland  het stokje overgenomen. Wegeland’s zuivere stemgeluid doet soms een beetje denken aan Sharon den Adel van Within Temptation. Maar hier stopt de vergelijking. The Gathering heeft een eigen sound die de fans als muziek in de oren klinkt. Voor nieuwe luisteraars lijken de nummers vaak teveel op elkaar om de verschillende nummers in de set te kunnen onderscheiden. Dit geeft de muziek dan ook iets aparts mee waardoor je snel kunt wegdromen in je eigen gedachten.

 

Er waren deze zaterdagavond veel bezoekers naar de Vorstin gekomen, niet alleen voor The Gathering maar ook voor de opening act Atlantis.  Deze band uit Utrecht vermaakten met hun metal gitaren, elektronica en doom muziek de aanwezige liefhebbers. Bombastische muziek waarbij gitaren de boventoon voerden en middels een goed staaltje gitaarwerk aan het publiek werd voorgeschoteld. Na 45 minuten gespeeld te hebben was het de beurt aan The Gathering.

 

Veel nummers van het nieuwe album Disclosure werden voor een publiek van jong en oud gespeeld. Nummers die er uit sprongen waren Paper Waves, Meltdown en I can See for Miles. Rustige nummers werden afgewisseld met wat hardere, waarop sommige fans spontaan begonnen te dansen. Silje was goed bij stem en de band leek oprecht van het optreden te genieten. Na meer dan een uur gespeeld te hebben zat het er op voor de band. Gelukkig kwamen ze nog terug voor een toegift die gretig werd ontvangen.

 

Een geslaagde avond voor alle fans. Voor diegenen die nieuw komen kijken bij de muziek van The Gathering is het nog even wennen. Misschien zit er nog een grotere tour in het verschiet waarbij de band onder een breder deel van het Nederlandse publiek bekend kan worden.

 

Tekst: Larissa Lambooij

90’S NOW BRENGT DE JAREN NEGENTIG TOT LEVEN IN DE VORSTIN!

De Vorstin was zaterdag 26 januari weer tot de nok toe gevuld met jaren negentig enthousiastelingen. Van 23.00u tot 04.00u ging het publiek los op oude krakers en werd er vaak luidkeels meegezongen met bekende nummers. De Vorstin bezoekers werden tijdens deze 90’s Now avond getrakteerd op een optreden van niemand minder dan 2 Brothers on the 4th Floor. Absoluut hoogtepunt waren de geweldige DJ’s in de vorm van DJ Gary Global en Jimmy Who? die het publiek met hun strakke show weer even terug naar de jaren negentig transporteerden.

Sinds 2004 trakteert DJ Gary Global feestpubliek op onvergetelijke beats uit de jaren negentig. Samen met zijn Imaginary Hitsysteem toert hij heel Nederland door. De feesten zijn ongekend populair, ook omdat je even ongegeneerd je dansmoves kunt laten zien. Veel hits passeerden deze avond de revue. Van 'Breakfast at Tiffany's' van Deep Blue Something, 'Boom! Shake The Room' van DJ Jazzy Jeff & The Fresh Prince tot Anouk’s ‘Nobody’s Wife’. De DJ’s kregen niet alleen de bezoekers aan het dansen, velen zongen luidkeels mee.

Het leuke van deze 90's Now avond zijn toch wel de DJ's. Zij zijn er natuurlijk om iconische platen te draaien, maar net zo belangrijk en aanstekelijk is hun enthousiasme. Dit maakt de avond pas echt 'episch' en zij lijken er net zoveel plezier in te hebben als de mensen op de dansvloer. Niet alleen de muziek brengt je terug in de tijd, ook het geprojecteerde beeldmateriaal dient als een kers op deze heerlijk smakende taart. Het videoscherm toonde niet alleen clips van o.a. The Backstreet Boys, The Spice Girls en van 5ive maar ook scènes uit films en tv-series als Titanic, Baywatch en de Teringtubbies. Het was een avond van herkenning. Bij het nummer 'Ice Ice Baby' van rapper Vanilla Ice sprong een feestganger op het podium om zijn "rap kunsten" aan het publiek te tonen. Hoogtepuntje was ook het nummer ‘MMMBOP’ van Hanson en hilarisch was weer het nummer en de clip 'Chocolate Salty Balls' van Chef te zien en te horen uit de serie Southpark. Zoals DJ Gary Global stelt; de nummers zijn gemixt, gesneden en hapklaar gemaakt en zorgen voor een geweldige avond.    

Om 02.00u betraden 2 Brothers On The 4th Floor het podium. Onder luid applaus werden ze onthaald en begonnen met hun hit 'Never Alone' aan een halfuur durende show. Er was zelfs een meet and greet wedstrijd door de Vorstin uitgeschreven en de gelukkige winnaar kon de artiesten voor hun show dan ook ontmoeten. Rapper D-Rock en zangeres Des’Ray scoorden in de jaren negentig veel hits. Daarna werd het een tijdje stil rond het duo maar sinds een paar jaar hebben ze de microfoons weer opgepakt. Het publiek genoot, de handen gingen in de lucht en er werd zelf 'gehakt' op de beat. Hits als 'Dreams' 'The Sun Will Be Shining' en 'Come Take My Hand' lieten menigeen weer tiener zijn.                            

Daarna namen de DJ’s de show weer over. De avond ging eigenlijk te snel voorbij door de aaneenschakeling van leuke nummers. Van The Spice Girls met 'Wannabe', The Soca Boys met 'Follow the Leader' en nummers waar heerlijk op gehakt kon worden als Technohead met ‘I Wanna Be A Hippy’. Er was voor ieder wat wils, van rap van 2Pac & Dr. Dre, The Backstreet Boys, Captain Jack, Nirvana tot 'Ademnood' van Linda, Roos & Jessica, waarbij velen toch moesten bekennen de tekst nog letterlijk te kunnen meezingen.

Het einde naderde, maar de Vorstin werd er niet minder druk op. Het publiek was gekomen om los te gaan tot de laatste noot te horen was. Marco Borsato had in de jaren negentig veel hits en kon natuurlijk niet ontbreken. Ieder zong daarom volop mee met 'Ik Leef Niet Meer voor Jou'. Aan al het goede komt een einde, zo ook aan deze 90’s Now avond. Met uitsmijter 'Always Look on the Brightside Of Life' van Monty Python werd het publiek eraan herinnerd dat dit niet de laatste keer is dat de 90's Now DJ's de Vorstin op stelten zullen zetten. Wachten is dan ook op een nieuwe 90's avond vol muziek en visueel spektakel!

Tekst: Larissa Lambooij

Foto: Hans Lensink

SOULMACHINE IS EEN SMASHING HIT IN DE VORSTIN!

Soulmachine is een 10 koppige band die soul en funkhits uit de jaren zestig, zeventig en tachtig tot leven laat komen. De band speelt bekende nummers als een prachtige ode aan helden als James Brown, Aretha Franklin, Otis Redding en Tina Turner. Soulmachine bestaat uit een zanger, twee zangeressen, een gitarist, basgitarist, toetsenist en een geweldige blaassectie waaronder een altsax, tenorsax en trompet.

Op zaterdagavond 19 januari trad Soulmachine op in de Vorstin.

 

Soulmachine had vorig jaar de Vorstin al aangedaan met een broeierig concert. Velen waren dan ook teruggekomen om de band de hits van weleer, maar nog net zo swingend als toen, live te horen spelen. In het stampvolle Vorstin café begon de band stipt om 22.00 uur met ‘I Wish’ van Stevie Wonder. De band maakte er gelijk een show van, zangeressen Iris Fricke en Rini Kleijn zongen samen met zanger Dennis Burke de één na de andere hit. ‘Tell Mama’ van Etta James zorgde al snel voor veel losse heupen. Soms deed de show denken aan een gospelkerk, waarop alle soul en funk gelovigen deze zaterdagavond af waren gekomen. Zang en blazerssectie stalen de show. Het publiek zong luidkeels met vele hits als Aretha Franklin’s ‘Respect’ en James Brown’s ‘Sexmachine’ mee. Het werd al snel duidelijk dat het publiek weer en wind had getrotseerd om in de Vorstin de allergrootste soulhits te horen spelen en te kunnen swingen. Nadat de band een uur had gespeeld kon het publiek even uitrusten en zichzelf opladen voor nog een uur echte soulhits.                                                                          

Nummers als ‘Sweet Soul Music’, ‘I am a soulman’ en ‘Think’ van Aretha Franklin zorgden voor veel brede grijnzen op de gezichten van de bezoekers. Er werd zelfs nog een verjaardagsliedje gespeeld voor een jarige Job in de zaal. Dit laat meteen de kracht van Soulmachine zien. De 10 koppige band speelt met zichtbaar plezier. Bij ‘Last Dance’ van Donna Summer leek de avond er alweer bijna op te zitten. Het gebeurt niet vaak dat je bij een avondje uit zo kunt genieten van een leuke sfeer en mooie muziek en bovenal uit je dak kunt gaan. Na luid applaus werd het publiek met ‘Everybody’ van The Blues Brothers’ getrakteerd op het allerlaatste nummer van de avond. Voor velen was de Vorstin met het optreden van Soulmachine op deze koude en besneeuwde zaterdagavond dé uitgelezen kans om eens even heerlijk warm te worden!

 

Tekst: Larissa Lambooij

 

Foto: Tom Baetsen

 

 

90'S NOW MET 2 BROTHERS ON THE 4TH FLOOR

De 90’s Now Party is een feest waar je bij moet zijn! Oude krakers galmen door de speakers en laten je deze avond (weer) jong zijn. Op zaterdag 26 januari a.s. staan vanaf 23.00 uur niemand minder dan de 90’s beroemdheden 2 Brothers on the 4th Floor in Podium de Vorstin te Hilversum. Het belooft een avond te worden om nooit te vergeten. Dus trek je jaren 90 outfit aan en ga los met je vrienden!

Oude hits uit de dance, rock, pop en R&B komen tijdens deze spetterende show voorbij. Niet alleen 2 Brothers, bestaande uit zangeres Des’Ray en rapper D-Rock, zijn te bewonderen. Ook kun je je hart ophalen aan videofragmenten, muziekclips, tv-series en films die de jaren 90 gedefinieerd hebben. Feesten in de Vorstin staan garant voor dansen en genieten tot in de vroege uurtjes. Wil je de hits van 2 Brothers als ‘Never Alone’, ‘Dreams’, ‘Come Take My Hand’ en andere onvergetelijke nummers uit de jaren negentig live meemaken? Kom dan op zaterdag 26 januari naar de Vorstin en party like it’s 1999!  

 

Leuke extra: Maak kans op gratis tickets en een meet & greet met jou helden uit de 90’s. Geef op de facebook pagina van de Vorstin antwoord op de volgende vraag: Welk nummer van 2Brothers on the 4th Floor roept bij jou mooie herinneringen op? Actie loopt van maandag 21 januari t/m donderdag 24 januari.

 

Tekst: Larissa Lambooij

A TRIP DOWN MEMORY LANE BIJ SOULFOOD

Elke laatste vrijdag van de maand staat in de Vorstin mooie soul, disco, hiphop en funk muziek centraal. Het muziekcafé dient dan niet alleen als kleine bioscoopzaal waar onder het genot van hapjes een mooie soul-film gekeken kan worden. Aansluitend wordt de zaal omgebouwd tot discotheek/dansgelegenheid  en kunnen soulliefhebbers hun hart in het café van de Vorstin ophalen.

Op vrijdag 28 december 2012 stond Michael Jackson centraal. Voordat het feestgedruis  losbarstte werd eerst de 93 minuten durende film Moonwalker van Michael Jackson vertoond. Een bonte maar mooie verzameling clips, optredens, jeugdherinneringen en korte filmpjes van de hand en geest van Michael Jackson. De film is vooral een aaneenschakeling van clips en muziek van het iconische album Bad,  door verschillende korte filmpjes en zonder rode draad bijeen gebracht. Dit laat meteen ook de verscheidenheid van de wereld en muziek van Michael Jackson zien. Van een kindster die uitgroeide tot voor velen een superheld. En bovenal een ongeëvenaarde muzikant die de muziek die vandaag de dag uit de radio komt onherroepelijk heeft beïnvloed. De film was het zoveelste bewijs dat Michael Jackson, de King Of Pop, en zijn muziek tijdloos en vooral nog springlevend zijn. Na meer dan een uur genieten en meetikken met de voetjes op de vloer werd het café,  waar meer dan vijftig mensen hadden genoten van de film, omgebouwd. Om net als bij Soul Train los te gaan op de beat. Soulfood is één groot boogie-wonderland,  het enige wat ontbrak waren de wijde broekspijpen en enorme kapsels.

 
De zaal werd steeds drukker bevolkt en bij de eerste soulnoot bestormde het vooral dertig plus publiek de dansvloer. De avond werd aan elkaar gedraaid door de geweldige en swingende DJ Danny Diamond en DJ Yours. De sfeer van soul, funk en R&B werd door hen weergaloos neergezet en zij wisten met hits en echte klassiekers de dansvloer steeds voller te laten stromen. Niet alleen muziek van de held van de avond, Michael Jackson en de Jackson 5, passeerde de revue maar ook van o.a. James Brown, Aretha Franklin, The Four Tops, Ike en Tina Turner. Hapjes werden rondgebracht en de dansers op de dansvloer en podium hadden hun oude moves afgestoft en gingen vol passie de dansvloer te lijf. Een groot scherm op het podium liet beelden van Soul Train en oude reclamebeelden zien. Dit gaf de mooi aangeklede zaal met enorme discobal een eigen soulvibe.

 

De mensen waren gekomen voor datgene  waar  soulmuziek voor staat: om een geweldige tijd te beleven en te feesten totdat je erbij neervalt. En dat deden ze ! Helaas kon er geen moonwalk, de dansmove die door Michael Jackson onsterfelijk is gemaakt, worden gespot op de dansvloer. Nog een paar keer oefenen en de bezoekers van de Vorstin maken, net als bij de concerten van Jackson, met de wind in het haar hun eigen moonwalk over de dansvloer. Het publiek swingde tot in de late uurtjes op de beat. De honger leek voor velen nog niet gestild, dus op naar nog een avond vol soul spektakel!

Tekst: Larissa Lambooij

 

LEGENDS KOMEN TOT LEVEN IN DE VORSTIN

Rock and roll is niet dood, dit werd uitbundig bevestigd zaterdagavond 22 december 2012 in de Vorstin te Hilversum. Bezoekers waren van heinde en verre gekomen om hun rock helden in levende lijve te zien. Drie acts – Led Zeppelin, U2 en Kiss - verschenen ten tonele en zorgden voor een meer dan vier uur durende spetterende show waarbij vijftig jaar rock geschiedenis voorbij kwam.

De avond werd geopend door Steeler, een vierkoppige band die al een paar jaar prachtige Led Zeppelin nummers speelt. Zanger Marijn Geluk, de virtuoze gitarist Luca Giordano en bandleden lieten zien dat niet alleen Robbert Plant de Zeppelin sound kan overbrengen. Zelfs de manieren en gebaren van gitarist Jimmy Page en zanger Robert Plant werden perfect vertolkt. Met ogen dicht leek het net of je bij het concert uit 2007 in de O2 arena in Londen bij de echte Led Zeppelin stond. De spanning werd opgebouwd en het over het algemeen dertig plus publiek zong of danste mee. Mooie gitaarsolo’s passeerden de revue. De mannen van Steeler hadden het ook duidelijk naar hun zin op de volgens hen ‘Royal stage’. Giordano’s gitaarspel met de bijkomende effecten met strijkstok over de gitaarsnaren betoverde.  Bekende Zeppelin nummers als “Stairway to Heaven” en “Kashmir” staken er in de set met vlag en wimpel bovenuit. De dubbele gitaar werd van stal gehaald en de goed bij stem zijnde zanger Geluk bracht het publiek in hogere sferen, zonder één valse noot. Bij het nummer “Whole Lotta Love” gingen de voetjes echt van de vloer. Bij de laatste toegift liet de band het publiek in bewondering achter.  

 

Nadat het podium was omgebouwd kwam de U2 tribute band “In the Name of” op. Het nummer “Vertigo” werd ingezet en de handjes in het publiek wapperden mee op de beat. De wereld is niet vergaan op 21 december, dus ging de band er volgens frontman Moonen er een feestje van maken. En wat voor een feestje, de zanger sprong zelfs in het publiek, het was net of Bono en gitarist The Edge het podium van de Vorstin onveilig maakten. De band kwam er steeds beter in en bij het nummer “Angel Of Harlem”, nu omgedoopt tot Angels of Hilversum ging het dak eraf. Mensen sprongen in de lucht en zongen hits als “Bloody Sunday” en “Pride”, begeleid door sterk gitaarspel, luidkeels mee. Het publiek mocht zelfs in de trant van 3FM Serious Request een nummer kiezen, “Bad” van Michael Jackson of “Helter Skelter” volgens “Bono” gestolen door Marilyn Manson van The Beatles en nu teruggestolen door de band. Met een fraaie drumsolo werd deze tweede act afgesloten.      

     
Last but not least een optreden van de band Kiss Licks om de avond onvergetelijk af te sluiten. Wie Kiss zegt, zegt show! En dat is wat het publiek kreeg. Een fantastisch aangeklede show, de mannen gestoken in prachtige outfits en op torenhoge hakken, geschminkte gezichten, veel bloed, zweet en tranen van euforie. Een groot zwart doek met daarop in witte letters Kiss Licks schermde het podium af van de zaal. Het publiek schoof meer naar voren om de prachtig uitgedoste mannen in al hun glorie te kunnen aanschouwen. Het nummer van The Who, “Won’t Get Fooled Again”  werd ingezet, het doek viel en uit de opstijgende rook doemde Kiss Licks op. Het publiek kreeg volgens de band ‘the best with Kiss Licks’  en dat was zeker zo. Kiss Licks genoot zichtbaar, of wat moeilijker zichtbaar door de mooie schmink, maar torenhoge hakken weerhielden de mannen niet om hun moves op het podium te showen. Het tongetje van de gitarist ging al snel, net als bij “Gene Simmons”, uit de mond wat voor een groot applaus zorgde. Alles aan dit optreden klopte, de kleding, de zang, het gitaarspel en de mannen waren goed op elkaar ingespeeld. Nummers als “Shout It Out Loud” en “New York Groove” werden uitstekend gespeeld. De brandweerlichten op het podium gingen aan, de brandweerpet ging op het hoofd van frontman Mauri Oliver en “Firehouse” werd met verve gespeeld. Met “It’s time to call out doctor love” werd het nummer “Calling Dr. Love” ingezet waarbij het publiek de haartjes en de handen lieten wapperen. Maar het nummer waar iedereen op had gewacht was natuurlijk “I Was Made for Lovin’ You”. Het publiek zong luidkeels mee en danste of hun leven er vanaf hing. Helaas kwam er zoals de uitmuntende zanger al stelde “all good things come to an end”. Het slotnummer “Rock And Roll All Nite”  en het stukslaan van een gitaar vatte de avond perfect samen. “Don’t stop Rockin”  en dat is wat de Legends of Rock in de Vorstin is, een echt rock muziek feest van de jaren zestig tot nu. Waarbij je de handen en haren kan laten wapperen om niet alleen naar de Legends te kijken maar ook een legendarische avond te beleven.

 

Tekst: Larissa Lambooij  

 

Foto: Robin Eggenkamp